Page content

Sabatier: Advocacy Coalition Framework

Door Sabatier (1986, 1988) is het Advocacy Coalition Framework (ACF, zie figuur 2.4) ontwikkeld. Dit is een van de meest uitgebreide pogingen om aan de kritiek op top-down benaderingen van implementatie tegemoet te komen. Het ACF-model voegt twee belangrijke elementen uit bottom-up benaderingen toe aan de oorspronkelijke top-down benadering van Sabatier.

Ten eerste wordt het netwerk van actoren die bij de implementatie en beleidsvorming zijn betrokken als analyseobject genomen in plaats van het beleid zelf. Daarmee sluit Sabatier aan bij de benadering van bottom-uppers Hjern en Porter (1981). Ook wordt erkend dat betrokken actoren verschillende doelen en strategieën kunnen hebben (Sabatier, 1986:39).

Het ACF-model bestaat daardoor uit een beleidssubsysteem waarin de betrokken actoren met elkaar interacteren. Volgens Sabatier (1986:40-44; 1988) is het echter wel mogelijk om actoren te aggregeren tot het niveau van coalities die op basis van gedeelde uitgangspunten voor dezelfde strategieën strijden.

Naast coalities, zijn er ook ‘policy brokers’ die juist de taak hebben om verschillende coalities op een lijn te krijgen. De interactie tussen verschillende coalities en de policy brokers mondt uiteindelijk uit in een gezamenlijk programma met concrete acties. Die worden daarna op operationeel niveau vertaald in resultaten (output) en impact (outcome).

Op deze niveaus is steeds ook weer feedback naar het niveau van de coalities. Deze kunnen op basis van de feedback weer nieuwe standpunten innemen. Ook de context waarin het beleidssubsysteem zich beweegt wordt door Sabatier in het model opgenomen. Hij onderscheidt stabiele en dynamische factoren in de context. Die hebben invloed op de beperkingen en middelen van de actoren in het beleidssubsysteem.

Sabatier - Advocacy Coalition Framework

    Comment Section

    0 reacties op “Sabatier: Advocacy Coalition Framework

    Plaats een reactie


    *